Author:
Kaayaan wates pikeun élmu publik dina hubunganana sareng politik, kawijakan, bisnis sareng masarakat sipil gancang robih. Élmu sorangan robih. Masalah pikeun komunitas élmu sanés ngan ukur ngartos sareng ngaréspon kana tekanan éksternal anu nyababkeun ketidakstabilan sareng parobihan tapi ogé mertimbangkeun kalayan gancang faktor-faktor anu aya dina lembaga sareng budaya sorangan anu kedah diatasi upami élmu hoyong mekar.
Sababaraha parobihan diantos-antos: beuki seueurna rupa-rupa aktor dina komunitas ilmiah global, langkung seueur panalungtikan transdisipliner, fokus anu langkung ageung kana dampak masarakat. Tapi faktor geostrategis, politik sareng ékonomi ngancam kapasitas élmu pikeun nyumbang kana karaharjaan global. Kamekaran téknologi gancang ngarobih boh sifat élmu sareng kontéks dimana éta beroperasi. Kasaimbangan antara élmu séktor publik sareng swasta robih - tapi masih aya jurang budaya anu ageung antara dua séktor ieu.
Populisme anu beuki ningkat sareng fokus pulitik anu langkung ageung dina jangka pondok mangaruhan boh opini publik sareng kaputusan kawijakan. Nasionalisme anu langkung ageung dipidangkeun, kalayan komitmen anu lemah kana tatanan global anu dumasar kana aturan sareng ieu parantos mangaruhan kerjasama ilmiah internasional kalayan leungitna fokus kana masalah-masalah umum global. Nalika populisme beuki narik perhatian, élmu ditantang salaku sumber otoritas. Kapercayaan kana élmu parantos dipolitisasi kalayan teu percaya kana lencana idéntitas pulitik. Tapi upami élmu ditampi atanapi ditolak saluyu sareng posisi partisan, para ilmuwan résiko dilabélan salaku anu ngadorong tujuan pulitik. Naékna élmuwan salaku aktivis tiasa teu tiasa dihindari sareng bahkan dipikahoyong dina masalah éksisténsial. Tapi élmu anu dibiayaan ku publik kedah nganggap tetep di luhur pulitik partisan salaku salah sahiji aset anu paling penting sareng langgeng.
Munculna téknologi berbasis élmu anu gancang diterapkeun dina kecepatan anu hésé ditampi ku masarakat pikeun nampung résiko ningkatkeun tegangan dina antarmuka élmu-masarakat. Perlu aya pengendalian anu langkung ageung dina usaha pikeun ngembangkeun sababaraha téknologi sapertos biologi eunteung dugi ka résiko dijelajah sareng lisénsi sosial kahontal. Pertimbangan étika sareng téknologi sapertos kitu langkung jauh tibatan pertimbangan anu dikenal ku seueur panaliti élmu kahirupan. Urang kedah diajar langkung saé tina masalah ayeuna anu disanghareupan dina ledakan aplikasi kecerdasan buatan (AI).
Téhnologi sareng khususna AI sacara radikal ngarobih kumaha élmu dilakukeun, naon anu tiasa dilakukeun sareng saha anu ngalakukeunana. Bisa jadi, di hareup, kakuatan komputasi canggih tiasa nangtukeun saha anu tiasa ngalakukeun élmu naon sareng ieu tiasa ngahasilkeun neokolonialisme téknologi. Téhnologi ieu bakal ngarobih kumaha élmuwan kedah dilatih sareng kumaha kaunggulan ilmiah dihartikeun sareng diganjar.
Élmuwan anu dibiayaan ku pamaréntah kedah ngabela kabutuhan data kabuka tina gerakan anu tiasa ngawatesanana, didorong ku kendala geopolitik atanapi ékonomi. Tapi saluareun kahayang ilmiah anu mendasar pikeun data kabuka - anu peryogi justifikasi anu terus-terusan sabab set data global kaancam - aya masalah anu penting ngeunaan pangawasan, privasi, étika, kadaulatan data sareng lisénsi sosial. Ieu ngalegaan jauh saluareun domain tradisional, sapertos panalungtikan klinis, ka domain anu henteu masihan perhatian kana hal-hal sapertos kitu. Éta meryogikeun élmu pikeun aya dina partnership anu langkung efektif sareng pamaréntah, bisnis sareng masarakat dina hal-hal sapertos kitu.
Sanaos aya harepan yén élmu bakal janten pondasi penting pikeun Tujuan Pangwangunan Berkelanjutan (SDGs), kamajuanana masih goréng. Panginten organisasi élmu publik henteu diwangun kalayan saé pikeun ngahasilkeun élmu anu tiasa dipraktékkeun. Panggunaan pendekatan anu dipimpin ku misi sareng transdisiplinér anu langkung éksténsif sareng keterlibatan sareng masarakat sipil sareng para pembuat kawijakan diperyogikeun sareng ieu sigana meryogikeun desain ulang organisasi kumargi budaya organisasi élmu tetep seueur tetep dina modeu anu didorong ku réspon anu sempit, dikuatkeun ku insentif anu ngadorong panalungtikan réduksionis anu silo.
Dina kontéks anu robih ieu, élmu teu tiasa pasif: éta kedah ngabantosan ngawangun masa depanna nyalira upami élmu hoyong dijaga salaku barang umum.
Élmu modéren diwangun ku pangaturan mandiri, tapi ieu beuki dipertanyakeun. Naha élmuwan kedah nyalira anu nangtukeun prioritas pendanaan? Naha tinjauan sejawat kedah diperpanjang pikeun ngalebetkeun pangguna akhir? Élmuwan umumna nolak keterlibatan anu langkung lega éta, tapi éta résiko élmu dituduh teu peka kana kanyataan sareng kabutuhan.
Seueur publisitas anu parantos dipasihkeun ka anu disebut krisis réproduksibilitas. Alesanna aya sababaraha: desain ékspériméntal anu goréng, studi anu kurang kuat, metodologi anu teu rapih sareng variabilitas metodologis sareng biologis anu aya. Épisode panipuan ilmiah narik perhatian dina média, khususna upami diurus kalayan goréng ku lembaga anu aya hubunganana. Sadayana ieu nyayogikeun bahan bakar pikeun anu skeptis. Komunitas élmu kedah narékahan pikeun ngaleungitkeun insentif anu ngarusak kapercayaan kana élmu. Sadaya élmuwan peryogi pelatihan dina desain panalungtikan sareng étika ilmiah.
Makalah ilmiah mangrupikeun bentuk komunikasi utama. Munculna bibliometrik dina taun 1980-an ningkatkeun pola pikir anu langkung industrial dina komunitas ilmiah ('terbitkeun atanapi binasa') sareng sacara paralel ngadorong industri publikasi ilmiah anu nguntungkeun pisan. Éta ngadorong munculna sajumlah ageung jurnal predator, pabrik kertas, sareng makalah kualitas goréng anu parantos ngotoran rékaman pangaweruh. Kamekaran anyar dina AI parantos ngadorong seueur prakték penerbitan anu patut dipertanyakeun sareng volume kiriman parantos ningkat pisan. Seueur jurnal kesombongan parantos muncul, masing-masing nyebarkeun sajumlah leutik makalah. Tinjauan sejawat, anu aya dina tekenan anu ekstrim, mangrupikeun dasar validasi ilmiah anu ngatur diri.
Sanaos aya masalah sanés dina penerbitan sains anu aya hubunganana sareng modél bisnis, budaya sareng paripolah dina komunitas sains éta sorangan anu ngadorong paripolah anu patut dipertanyakeun ieu sareng ngabahayakeun sains. Omong kosong biasa waé dibayar pikeun perjanjian sapertos DORA, tapi 'panyakit bibliometrik' terus nyebar. Ngabasmi éta hésé - éta meryogikeun akademisi, lembaga, panyandang dana sareng penerbit anu terhormat pikeun kolaborasi pikeun ngabasmi panyakit ieu. Panginten jurnal kedah disertifikasi ku komunitas élmu dina konsultasi sareng penerbit pikeun ngavalidasi yén prosésna kuat. Komunitas élmu sareng lembaga-lembagana kedah masihan prioritas pangluhurna pikeun masalah ieu. Upami kapercayaan kana catetan élmu leungit, maka élmu éta sorangan bakal résiko teu dipercaya deui.
Métrik ngadorong seueur budaya élmu akademik tapi bibliométri paling ogé pseudo-objektif sareng teu tiasa ngabahas naon anu sacara dasarna subyéktif: kaunggulan panalungtikan sareng dampak. Nalika para panyandang dana sareng pamaréntah milarian validasi nilai investasi dina panalungtikan, aya kabutuhan pikeun mikawanoh yén publikasi sareng dampak mangrupikeun hal anu béda. Dampak tiasa nyandak sababaraha taun pikeun muncul sareng teu tiasa diukur ngan saukur ngalangkungan penampilan dina jurnal utama. Panalungtikan anu leres-leres mangaruhan henteu ngan ukur ngahasilkeun sitasi, tapi ogé ngahasilkeun pangaweruh anu tiasa dipraktékkeun atanapi hasil anu tiasa diukur ngalangkungan inovasi sareng intervensi. Diskusi anu lumangsung pikeun bentuk penilaian panalungtikan énggal kedah dipuji, tapi élmu sareng lembaga-lembagana kedah kabuka sareng nganut éta. Ieu bakal meryogikeun komunitas élmu pikeun kalibet sareng panyandang dana sareng lembaga pikeun ngabentuk pandangan koléktif - hal anu tacan kahontal - panginten kusabab organisasi élmu sorangan meryogikeun organisasi anu langkung koheren.
Sababaraha élmuwan sigana gaduh rasa 'hak anu dienkapsulasi' – ngalaksanakeun kagiatan panalungtikan anu sigana mah leuwih condong pikeun ngajaga diri tetep digawé tibatan minuhan kawajiban kana dana umum anu dikaluarkeun. Ieu meureun teu adil tapi mangrupa akibat tina budaya urang sareng kagagalan dina pangaturan diri. Instrumen pendanaan panalungtikan anu sorangan loba diurus ku élmuwan kedah masihan langkung perhatian kana justifikasi anu dipasihkeun pikeun panalungtikan. Naha éta panalungtikan panemuan atanapi panalungtikan tahap akhir, sadaya élmuwan kedah tiasa menerkeun kunaon éta kedah dibiayaan tina dana umum.
Ngajaga usaha panalungtikan publik bakal meryogikeun penanganan komunikasi élmu, anu sering ngan saukur pikeun diri sorangan, pinuh ku jargon, ngahina, atanapi sacara nyata hiperbolik. Sering teuing kanyataan kateupastian anu aya dina élmu sareng kompleksitas dina jalur ti panemuan dugi ka aplikasi disumputkeun: kapastian dogmatis ditepikeun. Aya kabutuhan pikeun parobahan dina kumaha élmu dikomunikasikeun, tapi naon hartosna ieu sareng saha anu kedah janten komunikator peryogi pertimbangan anu langkung ageung.
Élmu lain hiji-hijina sistem pangaweruh anu dianggo ku jalma atawa masarakat. Seueur dina élmu anu tacan ngartos sacara lengkep kumaha cara ngalibetkeun sistem pangaweruh anu sanés. Interaksi antara élmu sareng masarakat kedah janten inti tina pelatihan ilmiah. Masalah anu paling diperyogikeun ku élmu nyaéta anu ngahasilkeun konflik sareng tegangan masarakat. Élmu kedah nampi peran utama masarakat dina nangtukeun panggunaan élmu. Masalah lisénsi sosial pikeun seueur téknologi bakal janten titik debat politik anu langkung ageung sareng komunitas élmu kedah masihan perhatian anu langkung ageung.
Para élmuwan sareng lembaga élmu teu kedah asa-asa sareng ngarepkeun uih deui ka 'jaman baheula anu saé'. Aranjeunna kedah sacara preemptif mikawanoh kontéks, setrés, sareng kasempetan anu bakal datang sareng nyaluyukeun kana kanyataan énggal ieu. Ngan ku cara kitu élmu bakal maénkeun peran sentralna dina ngabantosan kahadéan masarakat global, karaharjaan masarakat, sareng kaséhatan planét. Para panalungtik anu dibiayaan ku pamaréntah kedah sacara éksplisit dina menerkeun naon élmu anu dilakukeun sareng kunaon, sareng kunaon éta kedah dibiayaan ku wajib pajak.
Pamingpin ilmiah sareng lembaga anu ngayakeun kedah damel sacara konstruktif sareng para pembuat kawijakan, bahkan dina waktos ékonomi anu sesah, pikeun mastikeun yén élmu ngadukung kapentingan umum, masarakat, sareng koléktif. Argumén pikeun ngungkulan kapentingan umum global bakal dumasar kana unggal nagara anu yakin yén éta demi kapentingan nasionalna pikeun ngalakukeunana. Advokasi nyalira moal cekap; argumén anu dimekarkeun kalayan saé sareng lembaga adaptif bakal diperyogikeun.
Para panyokong élmu pangaweruh, boh pamaréntah atanapi yayasan, gaduh hak pikeun nangtukeun prioritas umum atanapi bidang fokus. Tapi saluareun éta, pangaturan mandiri parantos ngalayanan élmu pangaweruh umum kalayan saé salami genep dekade ka pengker. Élmu pangaweruh dasar penting pisan pikeun masa depan sareng ruang lingkup élmu pangaweruh terapan manjang ti pangawasan sumber daya sosial sareng lingkungan anu tiasa dianyarikeun dugi ka élmu pangaweruh anu tiasa dieksploitasi sacara ékonomis. Komunitas élmu pangaweruh kedah ngakuan Nagara sareng masarakat salaku stakeholder. Dina masalah kualitas, dampak sareng prioritas, élmu pangaweruh kedah kalibet sacara saksama sareng sakelompok stakeholder anu lega sareng ngahargaan peran tinjauan sejawat anu diperpanjang.
Élmu publik kedah ngalakukeun léngkah-léngkah pikeun menerkeun teras ngajaga peran pangaturan mandiri sareng kedah langkung ngahiji dina ngalakukeun éta. Éta kedah teras-terasan ngabersihkeun tindakanna nyalira: ngaleungitkeun paripolah anu teu tiasa dipercaya, ngaleungitkeun banjir élmu anu goréng dina jurnal anu goréng, fokus kana komunikasi élmu ku cara anu langkung efektif, nimbangkeun deui tinjauan sejawat. Déwan Élmu Internasional – anu mangrupikeun organisasi payung anu ngawakilan komunitas élmu aktif sareng akademi nasional – kedah fokus kana masalah ieu, bahkan panginten nyiptakeun prosés pangawasan formal sareng langkung ngamajukeun kasus pikeun élmu publik.
Kaseueuran élmuwan teu gaduh pelatihan formal dina étika, filsafat élmu, ngeunaan interaksi élmu-masarakat, ngeunaan antarmuka élmu-kawijakan. Topik sapertos kitu kedah penting dina pelatihan unggal élmuwan alami, sosial, atanapi data. Urang kedah damel sareng komunitas urang, ngajelaskeun metode ilmiah sareng ngaleungitkeun misteri tanpa ngahinakeun panyederhanaan. Pamisahan murni antara élmu séktor publik sareng swasta henteu tiasa dipertahankan deui sareng aturan keterlibatan anu transparan peryogi dikembangkeun.
Élmu pangaweruh jeung téknologi bakal nangtukeun masa depan planét jeung unggal masarakat. Komunitas élmu pangaweruh bisa jeung kudu ngalakukeun leuwih loba hal pikeun ngawangun masa depanna sorangan – tinimbang nyoba balik deui ka visi idéalis jaman baheula – lamun élmu pangaweruh hayang minuhan misi dasarna pikeun ngalayanan masarakat kalawan hadé.
poto ku Bastien Nvs on Unsplash
Diayakeun ku kerjasama antara International Science Council (ISC) sareng Frontiers Policy Labs, blog ieu mangrupikeun bagian tina 'Pamaréntahan anyar pikeun élmu dina abad ka-21'' séri anu ngalayanan salaku forum diskusi dinamis pikeun kapamingpinan pamikiran ngeunaan masa depan tata kelola ilmiah. Ngalih tina studi akademik anu kaku, inisiatif ieu ngahijikeun sora-sora global anu unggul pikeun nganteurkeun opini anu seukeut, provokatif tapi dumasar kana bukti, sareng ningali ka hareup. Ku cara kitu, éta hoyong nyumbang kana ngahartikeun modél tata kelola anu tangguh, inklusif, sareng transparan anu dilengkepan pikeun tantangan énjing.
Tingali postingan aslina Ieuh.
Maca deui ngeunaan Élmu modéren: pendorong parobahan geostrategis, téknologis sareng masarakat Maca deui ngeunaan Naon anu diungkabkeun ku Poé Élmu Pengetahuan 2026 ngeunaan bab salajengna tina kawijakan élmu pengetahuan Maca deui ngeunaan Tilu belas proyék kawijakan élmu pikeun ngawangun masa depan anu lestari di sakuliah Asia-Australia 
